Rozpatrzmy teraz specyficzne cechy budownictwa, które od­różniają je od przemysłu. Budownictwo różni się od innych rodzajów przemysłu długim cyklem produkcyjnym, który trwa miesiące, a nawet lata. Tę cechę budownictwa porównać można tylko z przemysłem okrętowym, Przemysł fabryczny charakteryzuje się tym, że przeważnie jest skoncentrowany, a cała jego produkcja odbywa się stale na jednym miejscu. Budownictwo natomiast charakteryzuje się znacznym rozproszeniem realizowanych bu­dowli. Po wykonaniu jednego obiektu pracownicy budownic­twa przenoszą się na inne miejsce, aby wykonać następny. Fakt ten powoduje niejednokrotnie konieczność bardzo dalekich do­jazdów do pracy. Nowe obiekty budowlane wznoszone są zwykle na terenach jeszcze nie zagospodarowanych, wskutek czego pracownicy bu­dowy nie mogą korzystać z należytych dróg i odpowiednich środ­ków lokomocji. Pozbawieni są również czasem możliwości korzy­stania z odpowiednich kąpielisk czy stołówek w miejscu pracy. 3. W większości gałęzi przemysłu przedmiot pracy przecho- dzi w procesie produkcji przez różne stanowiska robocze, na któ- rych podlega poszczególnym etapom przetwórczym. Tak np. przy produkcji obuwia na jednym stanowisku kraje się cholewki, na drugim zszywa się je, na następnym stanowisku przymocowuje się podeszwy i obcasy, na ostatnim wreszcie następuje wykoń- czenie. W budownictwie przedmiot pracy (obiekt budowlany) jest nieruchomy, gdyż znajduje się na powierzchni lub w głębi ziemi. 4. W przemyśle przeważa produkcja seryjna i masowa. Raz ustalony proces produkcyjny powtarza się wielokrotnie bez żad- nych zmian, aż do wykonania całej serii. W budownictwie przeważa produkcja jednostkowa. Nawet przy wykonaniu obiektów typowych każdy z nich stanowi odrębny pro­blem dla realizatorów ze względu na różną lokalizację, a więc różne ukształtowanie terenu, odmienne rodzaje gruntów, różne odległości od dróg stałych, stacji kolejowych, różne usytuowanie w stosunku do stron świata itp. Z tego powodu każdy obiekt wymaga wiele pracy przygotowawczej i organizacyjnej. Ta cecha budownictwa powoduje, że jego pracownicy, zwłasz­cza szczebli kierowniczych, muszą ustawicznie rozwiązywać wiele skomplikowanych problemów organizacyjnych. O ile produkty większości gałęzi przemysłu mają stosun­kowo krótki okres użytkowania, obiekty budowlane służą spo­łeczeństwu przez bardzo długi okres czasu. Obciąża to pracow­ników budownictwa szczególną odpowiedzialnością wobec społe­czeństwa. Wadliwie bowiem rozplanowane mieszkanie, brzydka lub źle wykonana elewacja budynku, utrudnia użytkownikom życie przez wiele dziesiątków lat oraz razi ich poczucie estetyki. Wiele prac budowlano-montażowych wykonuje się na wol­nym powietrzu. Ta charakterystyczna cecha powoduje, że prace budowlane stwarzają pracownikom zdrowe warunki pracy, za­pewniające im dobrą kondycję fizyczną. Jednak fakt pracy na wolnym powietrzu powoduje dużą zależność od zmiennych i ka­pryśnych warunków atmosferycznych. Zależność ta jest przy­czyną, że pewne roboty budowlane prowadzone być muszą sezonowo, co jest dodatkowym czynnikiem utrudniającym orga­nizację robót. Przy robotach budowlanych zatrudnieni są rzemieślnicy co najmniej kilkunastu zupełnie odrębnych specjalności. W tych warunkach personel techniczny budownictwa, aby prowadzić tak zróżnicowane roboty, musi posiadać wszechstronne wiadomości i uzdolnienia. Przyszły technik budowlany musi szczególnie pilnie uczyć się w szkole, aby prowadzić, nadzorować, organizować roboty oraz dokonywać obmiarów i kalkulować wszystkie roboty wchodzące w zakres budownictwa.